De reis naar China in augustus is goed verlopen.

In Guiyang (Midden China) heb ik, Therese van den Hurk, samen met collega’s verschillende ziekenhuizen die ook (geriatrische) revalidatie uitvoeren en verpleeghuizen bezocht. We hebben daar met diverse artsen en verpleegkundigen, managers en directieleden gesproken. Daarnaast hebben we met verschillende (vastgoed) investeerders en vertegenwoordigers van de (provinciale) overheid, contact gehad.

Op 8 augustus heb ik – ook in Guyang – een presentatie gehouden op een congres over de ontwikkelingen in China en hoe de Nederlandse concepten voor langdurige zorg, revalidatie en thuiszorg, daar op aan kunnen sluiten. Er was zo veel belangstelling voor dit congres dat op het laatste moment een grotere zaal moest worden gereserveerd.

Geriatrische revalidatie

In Guiyang zijn wachtlijsten voor geriatrische revalidatie in ziekenhuizen. De ziekenhuiscapaciteit zal daar de komende jaren worden verdubbeld. Er zijn verpleeghuizen, vaak zijn er ook artsen aan verbonden of de specialist uit het ziekenhuis om enkele keren per week langs. De revalidatiemogelijkheden in deze verpleeghuizen zijn zeer beperkt.

De kwaliteit van leven is naar West Europese maatstaven in de meeste verpleeghuizen mager. In kleine slaapkamers staan meerdere bedden maar veelal ruimte voor een klein kastje. Naar onze begrippen is het kaal en onpersoonlijk. Ook is er zeer weinig privacy, ofschoon in China privacy veelal minder belangrijk wordt gevonden dan in Nederland.

Zo bezochten we een verpleeghuis gehuisvest in een wat oudere villa, met ongeveer 60 bewoners. In de villa waren 6 wc’s, en 6 wastafelsof eigenlijk gootsteentjes, nauwelijks ruimten voor activiteiten, en de eettafel bood plaats aan minder dan 20 mensen. Het kantoortje was gehuisvest in het voormalige schuurtje, en daar was ook de ‘apotheek’: een oude kast waarvan de deuren slecht sloten, medicijnen – soms verpakt in doosjes, veel ook losse strips en zelfs losse pillen, lagen door elkaar heen.

PG problematiek

Ouderen met PG problematiek maar ook ouderen met zichtbare psychiatrische symptomen, zaten veelal rustig (versuft…) op stoelen. Sommige ouderen lagen in bed. Bij één mevrouw waren de handen en armen met ruw sisal touw vastgebonden aan het bed, men vertelde ons dat deze mevrouw zich soms verwondt.

In bijna alle ziekenhuizen en verpleeghuizen die we bezochten, was het personeel vriendelijk en toegewijd. Maar zeker in de verpleeghuizen kom je niet vaak personeel tegen dat (goed) opgeleid is. In het hierboven beschreven verpleeghuis was de locatiemanager een dame die een secretariële functie in de mijnbouw had vervuld en na haar pensioen deze functie was gaan vervullen. (In China gaat men vaak relatief jong met pensioen en is de pensioenuitkering onvoldoende om van te leven.)

Het verblijf in Guiyang hebben we afgesloten met een plan om de kwaliteit van de ouderenzorg te verhogen en nieuwe – meer op West Europese leest geschoeid- voorzieningen – letterlijk en figuurlijk – te bouwen. Dat is goed ontvangen.

Na Guiyang zijn we naar Shanghai gereisd, in de volgende blog een kort verslag van onze ontmoetingen en activiteiten daar.

Therese van den Hurk opnieuw naar China